Duiven
De alledaagse vogel die allesbehalve gewoon is
Stadsduif
Wetenschappelijke naam: Columba livia f. domestica
Leefgebied: Wereldwijd, vooral in stedelijke gebieden, dorpen, pleinen en parken
Herkenning: Zeer variabel; vaak blauwgrijs met groene en paarse glans op de hals, ogen zijn geel, oranje of wat roodachtig
Karakter: Sociaal, slim, opmerkzaam en aanpasbaar
Lievelingseten: Granen, zaden en peulvruchten
Levensverwachting: Tot wel 20 jaar, in het wild gemiddeld 3 tot 6 jaar
Gezang/Roep: "roekoe-roekoe" of "goeroe-goeroe"
Postuur: 30-36 cm / spanwijdte: 62-72 cm / 240-380 gr
Relatiestatus: Een partner voor het leven
Bijzonder talent: Meester in navigeren
Levensmotto:
De stadsduif is zo'n vogel die we regelmatig in onze steden, parken, op de pleinen, langs straten en in onze tuinen tegengekomen. Ze zijn slim, sociaal en ongelooflijk goed aangepast aan het leven tussen mensen. Oorspronkelijk komt hij voort uit de rotsduif en door de lange geschiedenis die mensen met duiven hebben, zijn ze inmiddels vaste bewoners van onze steden geworden.
Duiven staan al eeuwenlang symbool voor vrede en liefde. Toch heeft juist de stadsduif vandaag de dag geen al te beste reputatie. Misschien komt dat doordat we ze zo vaak zien en daardoor nauwelijks nog echt naar ze kijken.
Voor mij zijn stadsduiven meer dan alleen maar vogels die we dagelijks tegenkomen. Ze leven letterlijk naast ons en zijn daarmee eigenlijk onze kleine buren. Ik vind dat deze vertrouwde stadsbewoners wat meer aandacht en liefde verdienen. Ze hebben zich aangepast aan een wereld die grotendeels door de mens is gevormd en proberen daarin, net als ieder ander dier, hun weg te vinden. Wanneer je wat langer naar ze kijkt, ontdek je een sociale, zachte, trouwe en verrassend interessante vogel. Misschien kijkt de één en ander na het lezen van deze pagina de volgende keer net even anders naar de duif op straat.
Verenkleed
Wie goed kijkt, ziet dat een stadsduif helemaal niet zomaar grijs is. Het verenkleed kan sterk verschillen; van blauwgrijs en donker tot wit, bruin en bont. Soms is geen één kleurtekening hetzelfde. Bij de bekende grijsblauwe duif valt vooral de groen-paarse glans op de hals op. Die verandert steeds met het licht en wanneer de duif beweegt. De kleur ontstaat door de bijzondere structuur van de veren, die het licht op verschillende manieren weerkaatst.
De veren houden de duif warm en beschermen hem tegen weer en wind. Tijdens de rui worden oude veren geleidelijk vervangen door nieuwe. Omdat het leven op straat niet bepaald schoon is, krijgen de veren regelmatig een laagje stof en vuil. Daarom besteden de duiven behoorlijk wat tijd aan het verzorgen van hun verenkleed en vinden ze het ook heerlijk om even te badderen in een waterplas.
Kijk maar eens goed naar een duif die je iedere dag tegenkomt. Misschien ontdek je wel een een klein vlekje of een bijzondere veer waaraan je hem voortaan kunt herkennen.
Levenswijze
Stadsduiven leven vaak in groepen en zijn zeer intelligente en sociale dieren. Oorspronkelijk stammen stadsduiven af van de rotsduif. Daarom zoeken ze in de stad naar plekken die hierop lijken, zoals richels, balkons, bruggen en oude gebouwen. Ze hebben een goed begrip van hun omgeving en onthouden precies waar ze voedsel, water en veilige schuilplaatsen kunnen vinden. Bovendien zijn ze erg honkvast; een plek waar ze zich veilig voelen, kunnen ze langdurig gebruiken om te rusten, te slapen en te broeden. Voor voedsel zijn ze bereid om verder weg te vliegen dan hun vertrouwde omgeving.
In een groep zijn ze voortdurend met elkaar in gesprek. Ze zoeken elkaar op en communiceren met roepjes en lichaamstaal. Soms zie je ze rustig samen op een dak zitten, terwijl ze op andere momenten fel achter elkaar aanjagen. Ook hun favoriete plekjes verdedigen ze tegen andere duiven.
Wanneer een duif zijn territorium wil claimen, zie je vaak dat hij draaiende bewegingen maakt en een karakteristiek diep koeroe geluid laat horen. Let er maar eens op: ze maken hun nekveren dik om groter te lijken, voeren snelle pikbewegingen uit en slaan soms krachtig met hun vleugels.